Stoca

Kokoslimoenkoekjes

Koekjes met kokos en limoen. Een heerlijke combinatie. Ik vind limoen vaak lekkerder dan citroen en ik gebruik dus ook vaker limoen dan citroen bij het bakken. Vaak kun je de citroen gewoon vervangen door limoen.

En deze koekjes zijn echt heerlijk. Ze zijn knapperig aan de rand en wat taaier (positief taai) in het midden. Ze komen van de blog van Kathleen van Gonna Want Seconds.

Kokoslimoenkoekjes (Chewy Coconut-Lime Sugar Cookies van Gonna Want Seconds)

Ingrediënten:

2 1/4 cups / 288 gram bloem
1/2 theelepel baking soda
1 theelepel bakpoeder
1/2 theelepel zout
1 1/2 cups / 280 gram suiker plus extra voor het rollen
56 gram roomkaas in stukjes
1/2 cup / 50 gram geraspte kokos
1 theelepel limoenschil
6 eetlepels /85 grams ongezouten boter, gesmolten en warm
1/3 Cup/ 80 ml zonnebloemolie (of andere plantaardige olie)
1 (groot) ei
1 eetlepel melk
1 eetlepel limoensap

Verwarm de oven voor op 175°C.

Meng de bloem, kokos, baking soda, bakpoeder en zout in een kom.

Meng in een andere (grote) kom de suiker, limoenschil en roomkaas. Schenk de warme boter over het mengsel en klop het door het roomkaasmengsel (het mengsel zal niet helemaal glad zijn maar dat is niet erg). Voeg de olie, het ei, de melk en het limoensap toe. Klop totdat het een glad mengsel is.

Meng met een spatel de droge ingrediënten door het natte mengsel totdat een deeg ontstaat.

Maak balletjes van het deeg en rol deze door de extra suiker. Leg de balletjes enigszins uit elkaar op een bakplaat. Gebruik de onderkant van een glas om de balletjes plat te drukken.

Bak de koekjes voor ongeveer 12 minuten of tot de randjes bruin beginnen te worden.

Laat ze 5 minuten afkoelen en leg ze daarna op een rek om verder af te koelen. Ze zijn vers het lekkerst!

Make your own dress patterns

Nadat ik een aantal kledingstukken uit de serie boeken van Wendy Mullin heb gemaakt ben ik erg geïnteresseerd geraakt in het maken van mijn eigen patronen.

Ik had al het ‘Basisboek Patroontekenen‘ van Detje Bosgra. In dit boek staan instructies om je eigen patronen helemaal op jouw maat te tekenen. Maar er stond niet duidelijk bij beschreven hoe je die patronen dan verandert zodat je niet alleen een basisjurk hebt maar ook de jurk van je dromen.

Toen las ik op Gertie’s blog for better sewing over het boek ‘Make your own dress patterns‘ van Adele P. Margolis. Zij schreef dat het een leuk geschreven boek was met alle variaties op coupenaden, mouwen, kragen etc die je maar kon bedenken. Uiteindelijk heb ik dit boek dus maar besteld bij amazon.de (of als je liever via bol.com besteld, daar hebben ze hem ook maar daar kost hij wel 3 euro meer en betaal je verzendkosten).

Het is een zeer uitgebreid boek met heel veel voorbeelden en duidelijke tekeningen. In het begin stelt ze je ook gerust dat patronen veranderen echt niet zo moeilijk is als het lijkt als je je maar houdt aan een aantal basisregels.

Het boek komt uit de jaren ’70 en de tekeningen zijn dus inmiddels lekker retro.

In dit boek staat volgens mij alles wat je nodig hebt om vanuit een basispatroon je eigen kleding te ontwerpen. Net zoals bij Project Runway zegmaar. Er staat in hoe je coupenaden verlegt, of een kraag toevoegt, hoe je van een rechte rok een cirkelrok maakt, maar ook hoe je pofmouwtjes maakt van gewone mouwen, echt alles! En zelfs als je niet je eigen patronen gaat ontwerpen geeft het boek je een stuk meer inzicht in hoe patronen in elkaar zitten.

Mijn volgende naaiboek op mijn wensenlijstje is een boek voor pasvormproblemen. Dus een boek dat duidelijk uitlegt wat je moet veranderen aan je patroon als je bijvoorbeeld een slobberig stuk in je rug hebt. Fit for real people (inclusief gedateerde voorkant) schijnt daar een heel goed boek voor te zijn.

Jurkje met veertjes

Soms duurt het even voor je een goede bestemming hebt voor een leuk stofje. Ongeveer een jaar geleden kocht ik een coupon op de stoffenbeurs in Rotterdam. Het was een heel leuk stofje, zwart met erop witte, roze, rode en bruine veertjes.

Later op mijn huwelijksreis in Parijs kocht ik een patroon, New Look 6020. Een simpele jurk met een prinsesselijn en een rok in zes delen.

Deze twee samen geven de volgende jurk:

Ik heb de variant met de vierkante neklijn gemaakt. Daar heb ik nu een beetje spijt van omdat er echt een shirt onder moet en die heeft dan een ronde neklijn…

Verder had ik bedacht dat ik deze jurk wel kon maken zonder eerst een proefmodel te maken. Dat was dus niet zo. De jurk was echt veel te groot om de buste en precies goed in de taille. Ik weet niet voor wie dit patroon gemaakt maar waarschijnlijk voor iemand met een smalle taille en een cupmaat J ofzo. Maar goed na een heleboel aanpassen heb ik de jurk redelijk weten te redden. En als ik hem nog een keer ga maken zal ik andere maat maken, eentje die goed om mijn buste past, al zal ik dan nog wel de taille wat breder moeten maken (maar dat is wel veel makkelijker dan een prinsessenaad versmallen).

De rits zit in deze jurk aan de zijkant en dat ga ik vaker doen. Zo handig als je heel makkelijk zelf je jurk kan dichtritsen!

Minirokje

Mijn allereerste nichtje (waar ik dus tante van ben) werd vorige week 1 jaar oud. Er was natuurlijk groot feest.

Naast onze gekochte cadeautjes (boek van Dribbel en eentje van Nijntje) wilde ik ook nog iets maken voor haar. Op internet zijn best een aantal leuke gratis patronen te vinden voor kleding voor kleine kinderen. Zoals dit rokje.

Ik vond het patroon op de site van de droomfabriek. Het is een redelijk simpel rokje. Een rechthoekig lapje stof dat je rimpelt aan een band.

Op de site van Justina Maria Louisa staat ook een patroon met een handleiding voor eenzelfde rokje. Dit rokje heeft alleen geen overslag van de tailleband en de rits loopt dus tot bovenaan door. De manier waarop dit rokje in elkaar wordt gezet vind ik heel ingenieus. Zij naait de buitenrok aan tailleband en vervolgens de voering aan de andere kant van de tailleband. Daarna zet ze de rits erin en stikt vervolgens de tailleband door. Dit is veel makkelijker dan de tailleband als laatste vastzetten.

En het mooie is, dit rokje heeft een tailleband met verstelbaar elastiek. Met twee knoopsgaten, twee knoopjes en knoopsgatenelastiek kun je dit rokje dus heel gemakkelijk op maat stellen en heeft het kind er extra lang plezier van!

Het rokje is redelijk goed gelukt. Er zijn wat punten die ik de volgende keer anders zou doen zodat het er iets netter uitziet. Maar welke 1-jarige heeft nou een rokje met voering?

Op de site van de droomfabriek staan nog meer patronen, zoals van een leuk simpel jurkje, een slab, longsleeve, een slaapzak en een jongensblouse.

Oreo's?

Ik hou van Oreo’s. Als ik ze koop gaan ze altijd meteen helemaal op (vandaar dat ik ze dus niet te vaak koop).

Tijdens mijn studie waren ze nog niet in de supermarkt te krijgen en gingen we er speciaal voor naar de Makro om ze in te slaan. Tegenwoordig zijn er zelfs meerdere soorten verkrijgbaar in de supermarkt. Maar het is natuurlijk ook leuk om ze eens zelf te maken.

Voor mijn verjaardag kreeg ik het blad ‘Sweet Bakery’. En hierin staan allerlei leuke hippe recepten. Sommige recepten herkende ik van blogs die ik volg zoals het afbreekbrood van Joy the Baker (ik hoop dat ze daar toestemming voor gevraagd hebben). Maar er staat dus ook een recept in voor Home Made Oreo’s.

Dit recept heb ik dus uitgeprobeerd en het zijn niet echte Oreo’s, daar zit toch nog net iets meer chocola of cacao in denk ik. Ook zijn mijn koekjes iets zachter geworden dan de bedoeling is. Ik weet niet precies waar dat door komt. Het kan zijn dat het ligt aan dat ik het deeg te veel heb gekneed. Of het kan de temperatuur in mijn oven zijn. Daar twijfel ik wel vaker over, dus misschien moet ik toch maar eens aan de oventhermometer…

Maar toch zijn de koekjes erg lekker van smaak. Vooral de vanillebotercrème is erg goed gelukt, met het merg van echte vanille.

Zoals je ziet heb ik ook weer mijn setje letters om in koekjesdeeg te drukken gebruikt om de tekst ‘Oreo?’ in de koekjes te drukken.

Misschien ga ik dit recept van SmittenKitchen nog wel een keer proberen. Deze lijken nog iets donkerder dan de koekjes die ik nu heb gebakken, en misschien zijn ze ook wel iets knapperiger.

Workshop hoeden maken

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn ouders een workshop hoeden maken cadeau bij Irene van Vugt in Utrecht. Een hartstike leuk cadeau want ik vind hoedjes altijd heel leuk maar met mijn grote hoofd (maat 60…) zijn eigenlijk alle hoeden in winkels te klein voor mij.

De workshop begon met het uitzoeken van de kleur hoed. Ik wilde wel een opvallend kleurtje dus ben ik gegaan voor een soort paarsachtig roze. Eerst moet je de hoed verstevigen met een soort verdunde houtlijm (er is een mooie term voor dit spul maar die ben ik vergeten). Hierdoor blijft de vorm van de hoed mooi.

Vervolgens ga je het vilt stomen en trek je het over een mal. Daarbij trek je heel hard aan het vilt (dat was in het begin dus een beetje eng). Daarna moet het geheel drogen en in die tijd kon ik mooi de rand van de hoed gaan maken.

En dan is het tijd voor de afwerking. Een mooi bandje langs de rand en een bandje aan de binnenkant van de hoed. Het is het mooiste als je niet ziet hoe het band langs de rand is vastgezet en dus heb ik dat helemaal met de hand gedaan. Het was nogal een werkje maar het is uiteindelijk wel heel netjes geworden.

De workshop duurde van 10.00 tot 16.30. Toen was mijn hoedje nog niet helemaal af maar ik hoefde alleen nog maar met de hand de rand aan de rest van de hoed te zetten. We hebben de rand op de juiste plek vastgespeld en daarna heeft Irene me de steek voorgedaan die ik moest gebruiken, dus ik kon hem makkelijk thuis afmaken. Dat heb ik dus maar meteen de volgende dag gedaan.

En dit is het uiteindelijke resultaat.

Aan de zijkant zitten twee zeilringen waar dan weer een stukje vilt doorheen geknoopt zit.

Nieuwe patroonboeken

De afgelopen tijd heb ik weer een aantal mooie boeken aangeschaft. Allemaal boeken over naaien en patronen. Het zijn de volgende boeken:

Droomjurken

Om te beginnen met het boek ‘Droomjurken‘. In dit boek staan 10 patronen waarmee je 20 jurken kunt maken. Het is een mooi boek met harde kaft en achterin zit een envelop met de patronen. Elke jurk is geinspireerd op een beroemdheid, zo staat er een jurk in van bijvoorbeeld Jackie Kennedy, Audrey Hepburn, Madonna en Farrah Fawcett. De maten voor de jurken zijn wat aan de kleine kant, L is de grootste maat.

Ik heb zelf nog niets uit het boek gemaakt maar de jurk van Jackie Kennedy staat wel op mijn verlanglijstje. Deze jurk heeft een hele mooie neklijn. Ik zal waarschijnlijk wel de rok een beetje aan moeten passen zodat die ook past.

Ook de wikkeljurk van Farrah Fawcett staat op mijn verlanglijstje. Ik heb er al een stofje voor, een grijs met zwart gestreepte tricot. Maar ik ben een beetje bang voor streepjes in combinatie met rekbare stof, altijd lastig om de streepjes netjes door te laten lopen…

Pattern Magic Stretch Fabrics

Dan is er het boek Pattern Magic Stretch Fabrics. In dit boek staan wat minder draagbare ontwerpen maar ze zijn wel heel origineel. En ik vind het vooral interessant om te zien hoe de patronen in elkaar zitten. Hieronder staat een top die je op zeker 5 verschillende manieren kunt dragen. Het is eigenlijk een band met daaraan vast een soort lus.

Gertie’s New Book for Better Sewing

En dan het boek van Gertie: Gertie’s New Book for Better Sewing. Ik volgde de blog van Gertie: blog for better sewing, al een tijdje. Ze is zeer geinspireerd door de fifties.

En in haar boek staan naast de patronen en de variaties op die patronen ook veel naaitechnieken en technieken om de pasvorm te verbeteren. Zo staat er in hoe je het patroon aanpast als je een grote buste hebt of een holle rug.

Hoewel ik niet alle patronen even draagbaar vind (sommige zijn iets te fifties om normaal in over straat te kunnen), staan er zeker wel een aantal in die ik wil maken. Zo ook deze shirtdress:

Al met al drie hele mooie boeken waar ik nog genoeg uit kan maken om voorlopig nog even zoet mee te zijn.

Peony van Colette patterns

Ik kan weer iets afstrepen van mijn lijstje. Dit keer van mijn naai-lijstje: de Peony.

De Peony is een patroon van Colette, een onafhankelijke patroonmaakster. Je kunt bij Colette Patterns niet alleen patronen kopen die naar je opgestuurd worden maar ook een pdf die je vervolgens zelf kunt uitprinten. Ik heb het laatste gedaan om verzendkosten en verzendtijd te besparen. Maar aangezien ik zelf geen printer heb, gaan de verzendkosten zitten in het printen bij de Copiesjop.

Het is ook even een werk om alle 50 velletjes A4 met plakband aan elkaar te plakken. Volgende keer denk ik dat ik liever wat langer wacht op het patroon en het gewoon laat opsturen.

Ik heb voor dit patroon een proefmodel gemaakt uit ongebleekte katoen van de IKEA. Ik had namelijk al op internet op verschillende blogs gelezen dat er meestal wel wat aangepast moest worden aan dit patroon. Ik heb de coupenaden voor en achter verlengd.

Toen ik mijn jurk af had in de echte stof, een mooie rode katoen uit Parijs, bleek de jurk toch nog niet helemaal te passen. De hals is iets te hoog, en de coupenaden achter waren nog te kort. Ook zou ik in een volgende jurk de coupenaden voor iets naar buiten verplaatsen en de mouwen iets smaller maken. Desondanks ben ik toch tevreden over deze jurk!

The Fashion World of Jean Paul Gaultier

Begin februari zag ik dit item in het journaal:

En natuurlijk moest ik deze tentoonstelling zien. En dus ging ik op mijn vrije vrijdag naar Rotterdam, naar de Kunsthal. Bij binnenkomst werd een film over Gaultier gedraaid. Ik heb zeker een half uur zitten kijken en nog niet eens de hele film gezien, maar ik was te nieuwsgierig naar de tentoonstelling dus ben ik toch maar weggegaan bij de film.

De tentoonstelling is opgebouwd in zes verschillende ruimtes: The Odyssey of Jean Paul Gaultier, The Boudoir, Skin Deep, Punk Cancan, Urban Jungle en Metropolis. Er staan in elke ruimte een aantal ontwerpen uit verschillende collecties. In totaal staan er meer dan 140 ontwerpen om te bewonderen, onder andere de corsetten die Madonna droeg tijdens haar Blond Ambition World tour.

In het boekje, dat je krijgt als je een kaartje koopt, staat naast de informatie over uit welke collectie het kledingstuk komt, soms ook vermeld hoeveel arbeidsuren er in dat kledingstuk zijn gaan zitten.

Uit de collectie Ze Parisienne, haute couture voorjaar/zomer 2002. Je zou het niet zeggen maar hier zitten 152 arbeidsuren in.

Dit komt uit de ruimte Punk Cancan, en de achtergrond past ook echt prachtig bij de kleding.
Van links naar rechts:
Collectie Tuareg Marquis, haute couture voorjaar/zomer 1998
Collectie Sorceresses, Prêt-à-porter dames najaar/ winter 1981/ 1982
Collectie Romantic India, jurk Dubar, haute couture voorjaar/ zomer 2000. Aantal arbeidsuren: 312!

312 uur aan één jurk werken… ik zie het mezelf nog niet doen.

De volgende foto’s zijn uit de ruimte Urban Jungle. Mijn favoriete ruimte van de tentoonstelling:

Een lange gebreide jurk met daaronder een soort petticoat.
Uit de collectie Russia, haute couture najaar/ winter 1997-1998.
In deze jurk zitten weer veel minder arbeidsuren dan ik had gedacht: 35. Dat lijkt nog wel te doen thuis, een weekje doorbreien en je hebt hem…

Deze prachtige jurk is helemaal geborduurd met kraaltjes in een soort kruissteekmotieven. Er zitten natuurlijk heel veel arbeidsuren in, namelijk 242. Maar wat ik me vooral afvraag is hoe zwaar deze jurk wel niet is met al die kraaltjes.
Collectie Tribute to Ukraine and Russia, haute couture najaar/ winter 2005-2006.

En dan deze jurk. Van een afstandje lijkt het net een echte luipaardhuid, maar van dichtbij blijkt het allemaal geborduurd met kraaltjes. Echt heel knap gedaan.
Collectie Russia, haute couture najaar/ winter 1997-1998. Arbeidsuren: 106.

Deze jurk had ik al voorbij zien komen in een documentaire over Jean Paul Gaultier. Het is een gehaakte jurk met stukjes krokodillenschubben. Er zit dus één vrouw in het atelier van Jean Paul Gaultier die gespecialiseerd is in haken. Zij heeft deze hele jurk in elkaar gehaakt. Toen hij af was bleek het model dat hem aan moest toch iets groter te zijn dan ze dachten en moest er nog een stuk tussen gezet worden.

Collectie Movie Stars, haute couture najaar/ winter 2009/2010. Arbeidsuren: 40 (ja dat vind ik ook weinig…).

Ik merkte dat er bij de tentoonstelling twee soorten mensen liepen: Mensen die het geheel mooi vonden en mensen die enorm op de details lette (ik hoor duidelijk bij de tweede).
Als je ook nog naar deze tentoonstelling wil kan dat nog tot 12 mei 2013, en ik kan het van harte aanbevelen!

“The Fashion World of Jean Paul Gaultier: From the Sidewalk to the Catwalk” 10 februari – 12 mei 2013 in de Kunsthal in Rotterdam

Kaneelbroodjes of kaneelkoekjes?

Tja, zijn het koekjes of toch broodjes? Het zit er een beetje tussenin. Je kunt de biscuit cinnammon rolls van Joy the Baker nog het beste vergelijken met scones.

Toen ik ze zag op de site van Joy the Baker spraken ze me meteen aan. Kaneelbroodjes maar dan zonder het rijzen van het deeg. Geweldig! Vandaar dat ik ze ook op mijn lijstje had gezet om dit jaar nog eens te bakken. Ze kunnen doorgestreept, en ik denk dat ik ze zeker nog een keer ga bakken.

Ze zijn namelijk best snel gemaakt. Het deeg hoeft zoals ik al zei niet te rijzen en dat scheelt veel tijd. En desondanks zijn ze toch bijna net zo luchtig als broodjes.

Ik heb van Joy toestemming gekregen om het recept te vertalen naar het Nederlands. Dus dit is het recept:

Biscuit cinnamon rolls van Joy the Baker:

Voor het deeg heb je nodig:

3 cups /330 gram bloem
2 eetlepels kristalsuiker
3 theelepels bakpoeder
1 theelepel baking soda
¾ theelepel zout
¾ cup / 170 gram ongezouten boter, koud en in blokjes gesneden
1 ei, losgeklopt
¾ cup / 175 ml karnemelk, koud
1 theelepel vanille extract (zie hier hoe je dit zelf maakt)

En voor de vulling:

¼ cup / 50 gram kristalsuiker
¼ cup / 55 gram bruine suiker
1 theelepel kaneel
½ theelepel vers gemalen nootmuskaat (optioneel, maar wel lekker)
snufje zout
2 eetlepels / 17 gram ongezouten boter, gesmolten, plus wat extra om over de koekjes te smeren voordat ze de oven in gaan

Verwarm de oven voor op 200°C en vet een bakblik in van ongeveer 20×20 cm.

Meng in een kom de ingredienten van de vulling (zonder de boter) en zet het apart. Zet ook de gesmolten boter apart.

Meng in een grote kom de bloem, suiker, bakpoeder, baking soda en zout. Snij met twee messen de boter door de bloem. Snij het in zo klein mogelijke stukjes. Voor de laatste wat grotere stukjes boter kun je je handen gebruiken. Wrijf de boter met je vinger door de bloem (niet te lang want dan wordt de boter te zacht).

Meng in een andere kom de karnemelk met het ei en het vanille extract en klop het mengsel los met een vork.

Voeg het karnemelkmengsel in één keer bij het bloemmengsel en roer met de vork tot het een zacht deeg is.

Kneed het deeg vervolgens ongeveer 15 keer. Als de boter te warm is geworden door je handen, leg het dan ingepakt in folie een tijdje, ongeveer 15 minuten, in de koelkast zodat de boter weer hard kan worden. Rol, als de boter koel genoeg is, uit tot een plak van ongeveer 25 cm bij 30 cm. Het deeg moet ongeveer 1 à 1,5 cm dik zijn.

Smeer de gesmolten boter uit over de lap deeg (bewaar een beetje boter voor straks). Bestrooi vervolgens overvloedig met het suiker-kaneel-mengsel. Rol de lap voorzichtig maar wel redelijk stevig op. Begin aan de korte kant met rollen. Snij de rol in plakken van ongeveer 2,5 cm dik en leg elke plak in je ingevette bakvorm.

Smeer de bovenkant van de rolletjes in met je restje gesmolten boter en bak ze in de oven voor ongeveer 15 minuten tot de bovenkant begint te verkleuren.